भावनाले होइन विवेकले मत हालौँ

अहिले बालेन प्रधानमन्त्री बन्नु पर्छ भन्ने चाहना धेरैको मनमा छ। पुराना अनुहार, पुरानो शैली, पुरानो नतिजा, र त्यससँगै जन्मिएको कुशासन र भ्रष्टाचारबाट समाज आजित भइसकेको छ। नेताहरूको दम्भ, जीवनशैली र जनताप्रति देखिएको उदासीनताले जनताको धैर्यको सीमा नाघिसकेको छ। त्यसैले जेन्जी आन्दोलन भयो । यो स्वाभाविक थियो । त्यो आवेग होइन, लामो असन्तोषको परिणाम थियो । र, नसच्चिए फेरि नहोला भन्न सकिदैन ।

यही पृष्ठभूमिमा बालेन आज एउटा आशा बनेका छन्, नागरिकको भरोसा बनेका छन् । त्यसैले उनलाई प्रधानमन्त्रीका रूपमा देख्ने चाहना राख्नु अस्वाभाविक होइन । उनलाई भोट दिन्छु भन्नु पनि गलत होइन। तर लोकतन्त्र चाहनाले होइन, प्रक्रियाले चल्छ।

प्रधानमन्त्री बन्नका लागि संसदीय चुनाव जित्नै पर्छ । बालेनका लागि त्यो निर्वाचन क्षेत्र झापा–५ हो । उहाँ प्रत्यक्ष निर्वाचन प्रणालीका उम्मेदवार हुनुहुन्छ, समानुपातिक होइन । मेरो भोट झापा–५ मा छैन भने, मैले आफ्नो निर्वाचन क्षेत्रमा घण्टीमा भोट हाल्दैमा बालेनको जित सुनिश्चित हुँदैन, र प्रधानमन्त्री पनि बन्नुहुन्न । यो भावनात्मक सत्य होइन, संवैधानिक यथार्थ हो ।

अब अर्को पक्ष छ, सरकार बनाउन बहुमत चाहिन्छ । तर त्यो बहुमत चिन्हले होइन, मानिसले बनाउँछ । के केवल “बालेन प्रधानमन्त्री बनाउने” नाममा हामीले पद र पावरका महत्त्वाकाङ्क्षीहरूलाई, अवसर देखेर देश छोड्ने र फर्किने अवसरवादिहरूलाई, वा पृष्ठभूमि नै नचिनेका ऐरे–गैरेहरूलाई मत दिनु उपयुक्त हुन्छ ? हिजो हाम्रा पुर्खाले उम्मेदवार नहेरी दल र पार्टीको नाममा भोट दिएर जुन गल्ती गरे, आज हामी पनि उम्मेदवार नबुझी, लहलहैमा उही गल्ती दोहोर्‍याउनु ठीक हुन्छ ?

पुरानालाई देख्यौ पटक–पटक । त्यसैले “यस पटक अवसर नयाँलाई ” भन्ने भावना स्वाभाविक हो । तर नयाँ हुनु नै सधैं असल हुनु होइन, र पुरानो हुनु नै सधैं खराब हुनु पनि होइन । सत्य के हो भने— सबै दलभित्र राम्रा पनि छन्, नराम्रा पनि छन् । यदि बालेनको सपना साकार पार्ने हो भने हामीले नयाँ झण्डा होइन, असल मान्छे छान्नु पर्छ। जुन दलमा भए पनि, जुन चिन्हमा भए पनि, इमान्दार, जिम्मेवार, समाजसँग जोडिएको व्यक्ति रोज्नुपर्छ ।

यदि गलत मानिस छानेर बनाइएको बहुमतले सरकार बनायो भने त्यो सरकारले बालेनको सपना पूरा गर्ने माध्यम बन्दैन । फेरि अर्को निराशाको सुरुवात मात्र हुन्छ।

त्यसैले यस पटक मत भावनाले होइन विवेकले हालौँ । नयाँलाई होइन असललाई अवसर दिऔँ । त्यही नै बालेनको प्रसङ्गमा पनि सबैभन्दा यथार्थ, जिम्मेवार र दीर्घकालीन बाटो हो।